- نوشته شده توسط : علی رضایی
- 12 شهریور 1392
- اشتراک گذاری :
- در دسته :
مفضل بن ... مي گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم:
چرا گاهي نوزاد بيدليل ميخندد يا بدون درد ميگريد؟
پاسخ فرمودند: اي مفضل! هيچ طفلي نيست مگر اينکه امام زمانش را ميبيند و با او نجوا ميکند،
پس گريهاش از رفتن امام از پيش اوست و خندهاش بخاطر روي آوردن امام به او
اما وقتي زبان طفل به سخن باز شد اين باب بر او بسته ميشود و بر قلبش مهر فراموشي زده ميشود.
.
شيخ صدوق ره، علل الشرايع
برچست ها :
