سَتُدفَنُ بَضعَةٌ مِنّي بأرضِ خُراسانَ، لا يَزُورُها مُؤمِنٌ إلّا أوجَبَ اللّهُ عزّ و جلّ لَهُ الجَنَّةَ
      و حَرَّمَ جَسَدَهُ على النّارِ.      
       
      به زودی پاره‏اى از تن من در خاك خراسان دفن شود.
      هيچ مؤمنى آن را زيارت نكند مگر آن كه خداوند عزّ و جلّ
      بهشت را بر او واجب و بدنش را بر آتش دوزخ حرام گرداند.      
       
      عیون اخبار الرضا: ج1، ص 286 / ميزان الحكمه:ج‏5، ص125


برچست ها :